İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

“Okuma Karşıtları Kulübü” Üyelerinin Maceraları

Lodovica Cima’nın “Okuma Karşıtları Kulübü” kitabı Filiz Özdem’in çevirisiyle Yapı Kredi Yayınları etiketiyle yayımlandı.

“Leo aşağı gel hadi, ne yapıyorsun?”
“Kitap okuyorum!”

Neee kitap okumak mı? Leo ve arkadaşları için kitap okumak dünyadaki en yavaş ve sıkıcı şey. İnsanlar o minik minik yazılı sayfalarda ne buluyorlar ki…

İlginç, sürükleyici hikâyeler mi, hımmm… Esrarengiz olaylar mı, pöff… Romantik maceralar mı, hıhh… Fanstastik dünyalar mı, mımmm…
Leo, Matti, Vic ve Ste için bunların hiçbiri kabul edilemez. Tam da bu sebeple Okuma Karşıtları Kulübü’nü kurarlar zaten. Peki kulübün başkanı yanlışlıkla bir kitap okursa ne olur dersiniz?

Kitap okumak denen şey, tamamen öğretmenlerin uydurduğu bir zırvalıktır. Başkalarından uzak kalmak istemiyorsan, yapmaman gerekir.
Kitap okumaktan hiç hoşlanmam. Son derece yavaş ve sıkıcı bir iştir. Çok zahmetlidir ve bu zahmet gayet bayıcı, yavaş ve sıkıcıdır.
Yo, gerçekten sevmiyorum okumayı ve artık kitap okumak istemiyorum. Enine boyuna düşündüm ve sonunda bir kulüp kurmaya karar verdim.
Okuma Karşıtları Kulübü. Tabii ki başında ben olacağım. Hemen kolları sıvayıp çalışmaya başladım.
Dün öğleden sonra arkadaşlarımla konuşup parka gelmelerini söyledim. Büyük ağacın yanındaki üçüncü bank buluşma yeriydi. Kuzenim Michele’den duyduğuma göre, bir kulüp kurulacağı zaman üyelerin adlarını, kuralları ve görevleri de iyice düşünüp kaydetmek gerekirmiş, o nedenle yanımda bir de defter götürdüm. Eğlenceli olacağından çok emindim! Ancak yapılacak çok iş vardı: İlk toplantıyı düzenlemek, kuralları yazmak, görevleri adlandırmak gibi…

Kısaca Vic dediğimiz Vincenzo, “Ben başkan yardımcısı olurum ve de hiçbir şey okumam ona göre!” diyerek iki parmağıyla burnunu sıktı. Heyecanlandığı zaman hep böyle yapar.

İlk yorum yapan siz olun

    Görüşlerinizi Bizimle Paylaşın